تبلیغات
وبـلاگ تـخـصـصـی حـسابداری و حسابرسی - کلیاتی در مورد سازمانهای هلدینگ -قسمت اول
وبـلاگ تـخـصـصـی حـسابداری و حسابرسی
کفی بالله حسیبا

مقدمه :

در قانون برنامه سوم[1] توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور (1383-1379) در فصل دوم مربوط به سازماندهی شرکتهای دولتی، به منظور سازماندهی و استفاده مطلوب از امکانات شرکتها و افزایش بازدهی و بهره وری و اداره مطلوب شرکتها و فراهم آوردن زمینه واگذاری شرکتهایی که ادامه فعالیت آنها دربخش دولتی غیر ضروری است به بخش غیر دولتی، به دولت اجازه داده شد تا شرکتهای دولتی را در قالب «شرکتهای مادر تخصصی»[2] سازماندهی نموده و در چارچوب اساسنامه مربوط اداره نماید. هدف دولت از این قانون، تعدیل حوزه فعالیتها از طریق واگذاری، انحلال، ادغام و تجدی سازمانهای دولتی، اصلاح و تصویب اساسنامه شرکتها، تصویب آیین نامه های مالی و معاملاتی و تصویب آیین نامه های استخدامی و بیمه، با رعایت مقررات و قوانین مربوط و جابجایی و انتقال وظایف، نیروی انسانی، سهام و دارایی های شرکت های دولتی و شرکت های وابسته به آنها بود.

دولت از طریق اعمال این سیاست بدنبال آن بود تا بتواند سهام قابل واگذاری بخش دولتی در شرکت هایی که ادامه فعالیت آنها در بخش دولتی غیرضروری است را معلوم نموده و لاجرم ضرورت باقی ماندن برخی شرکت های دولتی را در بخش دولتی، تشخیص داده وآن شرکتهایی را که مشمول واگذاری از طریق مزایده یا بورس به بخش غیر دولتی هستند، به بخشهای تعاونی و خصوصی واگذار نماید. دولت در این خصوص صرفاً بر دو مورد زیر به منظور ادامه فعالیت شرکتهای دولتی با سرمایه دولتی تاکید داشت:

1-فعالیتهایی که بطور طبیعی در آنها انحصار وجود داشت.

2- فعالیتهایی که بخش غیر دولتی انگیزه ای برای وارد شدن به آن فعالیت ها نداشت.

دولت با واگذاری این شرکتها به بخش های تعاونی و خصوصی بدنبال ارتقای کارایی و افزایش بهره وری منابع مادی و انسانی کشور و کارآمد کردن خود درعرصه سیاست گذاری و همچنین توسعه توانمندی بخشهای خصوصی و تعاونی بود.

از این روی، تحت تاثیر این ماده قانونی در فصل دوم وسوم قانون برنامه سوم که به دولت اجازه داده شدتا شرکتهای دولتی را درقالب شرکتهای مادرتخصصی سازماندهی نموده و درچارچوب اساسنامه مربوطه اداره نماید، ملاحظه می شود که از سال 1381 در بودجه سالیانه سازمان های مناطق آزاد به تدریج به موضوع شرکتهای هلدینگ  تخصصی درمناطق آزاد به منظور انتظام بخشیدن به امور شرکتهای تابعه و وابسته و فراهم نمودن زمینه برای فعالیت شرکتهای بخش خصوصی توجه شده است.

توجه شده است.

در شرایط پیچیده امروز جهان کسب وکار عواملی نظیر رقابت و جهانی شدن، ناپایداری محیطهای بازار، کاهش تصدی دولتها، رشد  طبیعی شرکتها و بنگاهها و تلاش آنان برای کسب سهم بیشتری از بازار و نیز امکان ورود به فعالیتهای جدید و سودآفرین موجب شده است که مقوله ادغام و گروهی شدن بنگاهها در قالب شرکتهای مادر (هولدینگ) نه تنها درکشورهای توسعه یافته بلکه درممالک درحال توسعه نیز متداول و رایج شود. سازمانهای توانمند به منظور استفاده بهینه از توانمندیهای بنگاهها، افزایش کارایی مدیریت، انعطاف پذیری در مقابل رقابت، کاهش هزینه، ارزش آفرینی، بهره گیری از مزیتهای نسبی درکشورها و نیز مصون سازی سرمایه گذاری فعالیتهای خود را به صورت هولدینگ در می آورندتا به این ترتیب ضمن چیره شدن بر مشکلات خود وتداوم حیات، به رقابت درسطوح بالاتر وفعالیت درعرصه جهانی بپردازند.

 

تعاریف  شرکتهای هلدینگ :

تعابیر مختلفی از  Holding Company یا Parent  Company  نظیر ( شرکت مادر، شرکت دارنده، شرکت کنترل کننده، شرکت مالک ، شرکت صاحب سهم ، شرکت اصلی ) صورت می گیرد که ذیلاٌ به شرح مختصرهر یک می پردازیم :

Ø     شرکت مادر : شرکتی است که از طریق داشتن مالکیت سهام، فعالیت های شرکت دیگر را کنترل می کند.

Ø     شرکت مادر: شرکت کنترل کننده ای که دارای فرعیهای متعدد بوده و خود دارای فعالیت تجاری نمی باشد، به شرکت مادر ، شرکت دارنده نیز گفته می شود.

Ø     شرکت دارنده: شرکتی که فقط به منظور خرید سهام سرمایه و کنترل عملیات شرکت های دیگر تأسیس می شود و به خودی خود دارای فعالیت تجاری نیست.

Ø     شرکت دارنده: شرکت کنترل کننده که دارای شرکت های فرعی متعدد می باشد و فعالیت خود را در اداره شرکت های فرعی متمرکز می سازد.

Ø     شرکت دارنده : شرکت کنترل کننده که فعالیت اصلی آن خرید سهام قابل کنترل ( بیش از 50% سهام ) یک یا چند شرکت دیگر میباشد.

Ø     شرکت کنترل کننده: به شرکتهایی گفته می شود که یک یا چند کمپانی ومؤسسه دیگر را تحت تملک یا کنترل خود دارند.

Ø     شرکت کنترل کننده: شرکتی که سهام سایر شرکت ها را به منظور کنترل آنها خریداری می کند، اگر شرکت سهام سایر شرکتها را به منظوری غیر از کنترل آنها خریداری کند، شرکت کنترل کننده نیست بلکه شرکت سرمایه گذاری کننده می باشد.

Ø     شرکت مالک: هلدینگ ها شرکتهای بزرگی می باشند که اغلب تنها به صورت شرکتهای مالک هستند و هیچ گونه نقش تولیدی بر عهده ندارند و به گونه ای روز افزون تبدیل به واحدهای مالی می شوند و تنها بر اساس مسائل مالی تصمیم گیری می نمایند.

Ø     شرکت مالک: شرکتی است که مالک سهام شرکتهای دیگر است تا ازاین طریق شرکت های دیگر را کنترل نماید

Ø     شرکت های صاحب سهام: یک مؤسسه  کاملاٌ مالی است که سرمایه خود را برای تحصیل منافع در سایر شرکتها بکار می اندازد و این امر از طریق خرید  بیش از 50% سهام عادی آنان انجام می شود.

Ø     شرکت صاحب سهام : شرکت دارنده سهام، شرکت مرکزی، شرکت مالک ، شرکت بازرسی ، شرکتهایی که سرمایه آنها از سها م شرکت ها تشکیل شده است.

شرکت  فرعی Subsidiary Company

·        شرکت فرعی : شرکتی است که بوسیله شرکت دیگر به علت داشتن مالکیت سهام  کنترل می شود یک شرکت اصلی می تواند چندین شرکت فرعی داشته باشد.

·        شرکت فرعی : یک واحد تجاری است که بوسیله واحد تجاری دیگری کنترل می شود و بیش از 50% سها م با رأی آن را در دست شرکت دیگر میباشد و یا به علل گوناگون شرکت اصلی با سهامی کمتر از 50 درصد قادر بر کنترل آن باشد.

·        شرکت تابعه : شرکتی که تمام یا بیش از نیمی از سهام آن را شرکت دیگری داشته باشد.

·        شرکت تابعه : شرکت فرعی است که درصد سرمایه گذاری شرکت اصلی در آن بیش از 50 درصد بوده و یا کنترل آن در ا ختیار شرکت اصلی است.

·        شرکت تابعه : شرکتی میباشدکه حداقل 50 درصد سهام آن در اختیار شرکت مادر باشد.

شرکت وابسته Affiliated Company

·        شرکت  وابسته : به شرکتی میگویند که به شرکت دیگری وابسته باشد اعم از اینکه مالک سهام باشد ویا سهام آن در دست شرکت دوم باشد.

·        شرکت وابسته: الف- شرکتی است که به طور غیر مستقیم یا مستقیم از طریق یک یا چند شرکت واسطه ، شرکت دیگری را کنترل کرده ، یا بوسیله شرکت دیگری کنترل شده یا با شرکت دیگر مشترکا بوسیله شرکت سوم کنترل می شوند.

ب- شرکتی است که به گونه ای که در قانون تعریف شده برای مقاصد خاص با شرکت دیگر مربوط می گردد.

ج- شرکتی است که بطور کامل یا غیر کامل با شرکت دیگری به خاطر کنترل مشترک بر اساس قرارداد یا موافقتنامه  همکاری می کند و مترادف Associated Company می باشد.

یک واحد تجاری  سرمایه پذیر، زمانی شرکت وابسته محسوب می شود که ضمن فرعی نبودن دارای شرایطی بشرح ذیل باشد:

1.     حق رأی سرمایه گذار در واحد مزبور قابل ملاحظه باشد ( حداقل 20% )

2.     سرمایه گذار نفوذ قابل ملاحظه ای در سیاستهای مالی و عملیاتی شرکت سرمایه پذیر داشته باشد.

3.     سرمایه گذار به حفظ منابع خود به صورت یک سرمایه گذار در بلند مدت تمایل داشته باشد.

·        شرکت وابسته: به شرکتی اطلاق می شود که مدیریت آنها توسط شرکت مادر تعیین و کنترل می شود ولی سرمایه گذاری شرکت مادر در آنها  کمتر از 50 درصد سهام می باشد.

·        شرکت وابسته : شرکت فرعی است که درصد سرمایه گذاری شرکت اصلی در آن بین 20 تا 50 درصد بوده ( علت تعیین می نیمم درصد سرمایه گذاری 20 درصد بر این اساس می باشد که به موجب قانون تجارت یک عضو هیأت مدیره در مدیریت شرکت مزبور اعمال نظر نماید) حسابهای این نوع شرکت ها برای تهیه حسابهای تلفیقی مورد استفاده قرار نمی گیرد.

·        شرکتهای همبسته : به شرکتهایی اطلاق می شود که شرکت اصلی و شرکت های تابعه و وابسته به آن در آن شرکت ها سهامدار نبوده ولی بر حسب مورد دارای مدیریت مشترک و ارتباط مستقیم از نظر فعالیتهای تجاری با گروه می باشد.

  • گروه Group

شامل واحد اصلی و تمام واحدهای فرعی آن می باشد

 



1- بر اساس بند الف ماده 4 برنامه سوم اقتصادی، اجتماعی، و فرهنکی جمهوری اسلامی ایران.

2- این اصطلاح جایگزین لغت  HOLDING در برنامه سوم توسعه گردیده است. 




طبقه بندی: سازمانهای هلدینگ -ااول، 
برچسب ها: کلیاتی، در، مورد، سازمانهای، هلدینگ،
ارسال توسط محمد فراهانی

VPN setup

قالب وبلاگ

دانلود رایگان